Kontakt improwizacja - warsztat cz. VI

Przed nami kolejny warsztat z cyklu #in_tacz! Tym razem prowadzącym będzie Jacek Owczarek, pedagog, performer, wykładowca i twórca spektakli. UWAGA! ZMIANA MIEJSCA! Przypominamy, że tym razem wyjątkowo zajęcia odbędą się w sali fitness Uniwersyteckiego Centrum Sportu (UCS) w Toruniu, przy ul. Józefa 17. Co zostanie poruszone na warsztacie? - pełna obecność i reagowanie na to, co się dzieje - dialog i słuchanie - zaufanie do swojego ciała - zaufanie i otwartość na partnera - dotyk, intuicja Kontakt improwizacja nie jest zestawem ustalonych fraz ruchowych, tzn. nie opiera się na wykorzystywaniu wcześniej skonstruowanych schematów, używaniu stałych układów organizujących przestrzeń, ale koncentruje się wokół tego, co tancerz odkrywa na bieżąco w procesie tworzenia, będąc motywowanym intuicją i refleksem. Umiejętności są rozwijane podczas prób poprzez cierpliwą pracę fizyczną w bezpośredniej relacji z partnerem, bez współzawodnictwa. „Dialog” odbywa się tu między dwiema osobami, które „tu i teraz” budują przestrzeń. Ruch tworzony zgodnie z zasadami kontakt improwizacji, nie może być zaplanowany. Działanie i poszczególne formy wypełniające przestrzeń rozwijają się zgodnie z porządkiem czasowym każdego poszczególnego układu tanecznego i nie są do powtórzenia. Niemożliwe jest więc to, co zwykle ma miejsce podczas tworzenia „tradycyjnych” schematów ruchowych, mianowicie skupianie się na szlifowaniu wymyślonych już wcześniej elementów. Ważne jest, by pamiętać, że elementy te mają zapoznać nas z nowym typem doświadczenia. Istotne jest przede wszystkim to, aby tancerz nabierał pewności i zaufania do drugiej osoby oraz do własnego ciała. Tancerze dostrajają się do siebie nawzajem, ćwiczą swoją wrażliwość głównie poprzez wyrabianie w sobie zdolności bycia otwartym na partnera. Nowe doznania nie mogą być wymuszane lecz powinny być sugerowane, tancerz musi je sam odkrywać. Kontakt improwizacja jest formą tańca, z natury improwizowaną. Swój język opiera na naturalnych prawach, jakie rządzą ruchem (grawitacja, pęd, inercja). Wykorzystuje pełną gamę ruchową – od bezruchu do ruchu skrajnie atletycznego. Zawiera naukę o dotyku, intymności i komunikacji. „Dwoje ludzi improwizuje ruch, używając podłogi i siebie nawzajem jako powierzchni oparcia, bazując na grawitacji jako stałej, na ruchu od bezwładu do pędu jako zmiennej, na nieruchomych (podłoga) i ruchomych (skóra, mięśnie, kości, masa) cechach danej im powierzchni, po której tańczą”. Tancerze pozostający w kontakcie fizycznym nie dążą do określonego celu, lecz raczej są otwarci na wciąż zmieniającą się rzeczywistość fizyczną w danym miejscu, z daną energią, tworząc innowacyjny ruch. Ufanie sobie nawzajem i samemu sobie musi być całkowite, tak jak obecność i zdolność reagowania. Kontakt improwizacja angażuje ciało, skupia się na fizycznym doświadczeniu. Buduje relacje pomiędzy dwiema osobami dając najgłębszą świadomość chwili obecnej. Wsłuchiwanie się w punkt kontaktu z partnerem nadaje formę ruchowi. Forma ta nie ma określonych kroków, choreografii. Nie jest zestawem sekwencji ruchowych, lecz podejściem do ruchu, w którym tancerza porusza odruch i intuicja. Kontakt improwizacja nie zna systemu punktacji, jest oparta na współpracy. „Ona się po prostu dzieje”. Rozwijane elementy w tej technice to turlanie, balansowanie, ślizganie, podnoszenie, bycie podnoszonym, upadanie, relaksacja, centrowanie. dr hab.JACEK OWCZAREK Tancerz, choreograf, pedagog, kierownik Instytutu Choreografii i Technik Tańca na Akademii Muzycznej w Łodzi. W latach 1994-2003 związany z Teatrem Tańca Alter w Kaliszu, współpracował z Teatrem Bretoncaffe w Warszawie, później był aktorem i tancerzem w Teatrze Nowym w Łodzi. Tworzył ruch sceniczny i występował w kilkudziesięciu przedstawieniach teatralnych, współpracował m.in. z Pawłem Miśkiewiczem, Mikołajem Grabowskim, Piotrem Cieplakiem, Konradem Dworakowskim, Darią Kopiec. Od 1996 uczy tańca współczesnego improwizacji i kontakt improwizacji. Brał udział w międzynarodowych projektach, m.in. w berlińskim teatrze Volksbühne, w Paryżu i Mau-Beige we Francji, w ramach festiwalu Roma Europa w Museums Quartier w Wiedniu. W 2009 założył grupę Pracownia Fizyczna